Nah ein Johr wür Busch krank. Sien Schwester müßt nu dei Fisch faudern un hett door soväl Drögfauder rinnschütt, datt in poor Dagch datt warm Wader ful wier un alle Fisch dod.  Nu wull hei dei Aquariums mit Gestell wedder verköpen, kost harden sei 30,00 M.  Mie wull hei sei vor 15,00 M laten, oewer woher süll ick datt Geld nähmen?  Ick harr mie 5,00 M sport, door fählten ümmer noch 10,00 M. Mien Mudder harr ick oft von Busch siehn beiden Aquariums vertellt. Sei wüßt, wie giern ick dei hebben möcht.  Ick wier ehr einzigste Jung un sei hett mie dei 10,00 M gäben,  oewer nich tau Vadder vertellen. Datt heww ick natürlich giern verspraken. Dei beiden Aquarien heww ick hüt noch.   Ick denk noch ümmer an mien Mudder, wenn ick dei beiden Auariums seih, un an dei grote Freud, dei ick hatt heww.  Ein oll Spräkwurt upp denn Lann’n iss,  „Wenn’t nich boddert, denn boddert nich“. Dei Bodderklumpen warden mit 'ne Kell' rutfischt un in koll' Wader wascht un bäten Sold an makt.  Uter Brot, Fleisch un Bodder, höllen sich dei Landlüd Heuner,  vör dei Eier un vör einen Festbraten, Anten un Gäus. Ein oder miehrere Katten wier'n nödig,    üm dei Rotten un Müs tau vertilgen.